Chrześcijaństwo powstało w I połowie I wieku w rzymskiej prowincji Judei wśród wyznawców judaizmu, jako wynik działalności Jezusa z Nazaretu. W okresie silnych napięć politycznych i społecznych na terenie Palestyny pojawiło się wielu charyzmatycznych nauczycieli i proroków często uważanych przez swoich uczniów za oczekiwanego mesjasza.
Arystoteles - musi istnieć pierwsza przyczyna (nieruchomy poruszyciel), która posiada cechy boskie: niezmienność, niezłożoność, niematerialność, duchowość, rozumność, celowość, jedyność, konieczność, doskonałość. W ten sposób doszedł do monoteizmu: skoro istnieje świat, to istnieje też Bóg
Tales - świat został stworzony przez jakieś Bóstwo, nadawano Mu wiele nazw ale wszyscy uważali że życie zostało nam podarowane przez jakąś siłę wyższą
Platon - jako pierwszy podjął się opisania wędrówki człowieka i jego duszy po tym świecie.
Początkowo przeważająca liczba filozofów bez specjalnych wahań dalej żyła pod wpływem wcześniejszych prądów, ignorując lub odrzucając chrześcijaństwo...
Podobnie jak Sokrates, Jezus niczego nie napisał i zginął tragicznie. W odróżnieniu od Sokratesa jednak nie ma on w sobie nic z filozofa. Jego uczniowie również nie byli filozofami. A św. Paweł, który miał pewne pojęcie o filozofii (przede wszystkim stoickiej), w żadnym sensie nie był dla Chrystusa tym, czym był Platon dla Sokratesa. Chrystus nauczał w języku lokalnym (aramejskim) i na bardzo ograniczonym obszarze (żydowska Palestyna pod rzymską okupacją). W dodatku z niejasnych powodów (dla jednych był bluźniercą, dla innych - niebezpiecznym podżegaczem) przedwcześnie zginął śmiercią tragiczną. Lecz wszystko nabrało zupełnie innego wymiaru w momencie, gdy
uczniowie uwierzyli w jego zmartwychwstanie, poświadczające boskość jego osoby oraz niezwykłą wagę jego posłannictwa.
___________________________________________ ________________________________________________________________________
Gdy II w. chrześcijanie podjęli z filozofami dialog, przyswoili sobie bardzo wiele z ich dorobku, zwłaszcza filozofia Platona, Arystotelesa, ich uczniów i kontynuatorów, posłużyła jako podstawa chrześcijańskiej teologii.
W ten sposób filozofia dzięki Chrześcijaństwu stała się przystępna dla wszystkich.