Oto małe porównanie - odmiana czasownika BYĆ.

W języku polskim ma on 28 odrębnych form

nie licząc przypuszczających.

W języku angielskim...

osiem.

I jest czasownikiem z ich największą liczbą.

Inne mają od jednej do trzech.

Gramatyka angielska jest łatwa.

Zastosowanie will

do spekulowania

Jak wyrazić spekulację, ale odnosząc się do przeszłości? Jak pamiętacie, i to jest niesamowicie ważna informacja, po czasownikach modalnych może być tylko i wyłącznie bare infinitive, czyli podstawowa forma czasownika (bez to). Odpadają w takim razie (od tej reguły NIE MA wyjątków!) wynalazki takie jak: 

(jeśli naprawdę musisz, zajrzyj niżej)

Po modalach wykluczone są także wszystkie inne formy czasownika odmienionego przez czasy (~s, ~ed, ~ing, past participle). Co zrobić?

He might was away last weekend.
She could was at home then.
... Nie będą dalej pisał, żeby się komuś przypadkiem nie utrwaliło.

http://static3.beanscdn.co.uk/modules/ems-v2/article/images/mcg.jpg.jpg

will i would

To bardzo powszechnie stosowany czasownik, przy czym would jest formą przeszłą od will (ma ona jednak też zastosowania odrębne).

Korzysta się z niego

To nic szczególnie trudnego. Bierzemy czasownik modalny, a po nim musi wystąpić bezokolicznik. 

Will you do it for me, please?

I would drive you there if I had time.

When I was a boy, I would chop wood every day.

Wyrażanie różnych stopni pewności:

I might be away this weekend. 

She could be at home now. 

He must feel tired after such a long walk.

Na razie jednak zajmijmy się jeszcze czymś z tematu modali służących do spekulowania, co pewnie będzie dla większości nowością. Jakie czasowniki modalne używamy do tego celu? Zakładam, że wiesz, ale dla formalności... oto one: may, might, could, must, can't.
Patrząc w sposób bardziej uporządkowany, mamy must (jesteśmy pewni, że coś jest prawdą), may/might/could (fifty-fifty) i can't (jesteśmy pewni, że coś prawdą nie jest). 

Dla teraźniejszości:
He must be at home now.
He could be at home now.
He can't be at home now.

Odpowiednio, dla przeszłości:
He must have been at home yesterday.
He could have been at home yesterday.
He can't have been at home yesterday.

Jeśli chcemy wyrazić nasze zdanie (spekulować na temat) jakiejś sytuacji ciągłej (continuous), to dla teraźniejszości i przeszłości:

He must be feeling tired / He must have been feeling tired
He could be feeling tired / He could have been feeling tired
He can't be feeling tired / He can't have been feeling tired

Pamiętasz, że forma Continuous (używana dla podkreślenia ciągłości w danym momentie i/lub długości trwania akcji) wymaga zastosowania jakiejś formy be i dodania ~ing do czasownika głównego, prawda? Po czasownikach modalnych natomiast wymagany jest bezokolicznik. Dlatego do teraźniejszości mamy be feeling. Dla przeszłości mamy bezokolicznik (have), a potem jakąś formę be i ~ing. Wszystko się zgadza.

OK, to teraz coś, z czego być może nie zdawałeś/aś sobie sprawy: czasownik, który znasz jako cz. posiłkowy (operator) w czasach Future, czyli will, jest także czasownikiem modalnym. W dodatku we wszystkich czasach mających w nazwie wyraz Future służy właśnie do spekulowania! Bo tak naprawdę to język angielski nie ma czasu przyszłego:)

Pozostaje tylko wyjaśnić, gdzie na wyżej pokazanej skali znajduje się will. Otóż co najmniej na poziomie must.

Ja powiedziałbym, że jeszcze bliżej obiektywnej rzeczywistości niż must, że wyrażamy za jego pomocą jeszcze większą pewność, ale to już naprawdę drobiazg.

Czy zatem will można używać do teraźniejszości? Jak najbardziej, identycznie jak pozostałe:

He will be at home now - jestem całkowicie pewien, że jest w domu: wprawdzie nie widzę go w tym miejscu (bo by to nie było spekulowanie, gdybym go widział), ale kilka minut temu wybiła 15, a on od lat lat nieodmiennie punkt 15 wraca do domu po pracy.
He will have been at home by now - jestem pewien, że do tej pory już był w domu. Nigdy mu się nie zdarzyło nocować poza nim. Teraz jest w biurze, ale jeśli wczoraj nagrałeś się na jego stacjonarną sekretarkę, to na pewno ją do dzisiaj odsłuchał.

Jak pisałem, will jest zbliżone znaczeniowo do must. Zastosowanie ich jest najczęściej trochę inne - must używamy generalnie do spekulowania o teraźniejszości i przeszłości, ale nawet jeśli częściej stosuje się w tych dwóch powyższych zdaniach właśnie must, to will jest całkowicie poprawne.

Will natomiast najczęściej stosuje się do spekulowania na temat przyszłości. To, czego uczyłeś/aś się o budowie i zastosowaniu czasów Future Simple, F. Continuous, F. Perfect Simple i F. P. Continuous jest oczywiście prawdą, ale wynika z tego, że will jest czasownikiem modalnym służącym tu do spekulowania na temat przyszłości, niczym innym.

I will stay at home tomorrow - jestem pewien, że zostanę jutro w domu.
I will be having lunch at around noon tomorrow - ponownie, jestem pewien, że tak będzie około południa.
I will have done it on Friday - jestem pewien, że w piątek fakt, że to coś zrobiłem będzie przeszłością. Teraz, niestety, ta robota jeszcze jest przede mną.
I will have been working for 7 days straight next Friday - w przyszły piątek minie 7 dni mojej nieprzerwanej pracy. Będą (have!) przeszłością.

You get it? Uff. To bobrze.

(http://affordablehousinginstitute.org/blogs/us/wp-content/uploads/we_get_it1.jpg)